Een (gezins)leven zonder vlees

In 2010 ben ik gestopt met het eten van vlees. Ik dacht dat dit een moeilijke opgave zou zijn omdat het eten van vlees er zo “ingebakken” zat, maar ik mis het zelden. Daarbij moet wel worden gezegd dat ik geen vegetariër ben, want ik eet wel vis. Dus ben ik officieel een pescotariër, maar omdat ik dit een irritant woord vindt hou ik het gewoon op “ik eet geen vlees”.

Maar goed, dit was ik, en toen kwamen er zwangerschappen en twee kinderen. En volgden er al snel vragen of het slim is geen vlees te nuttigen als er iets in je groeit en of het verstandig is voor jonge kinderen die ook van alles nodig hebben. Maar ik maakte eigenlijk al snel de beslissing geen verandering in mijn dieet aan te brengen tijdens mijn zwangerschap en de kinderen ook vleesloos te laten opgroeien… zolang ik hier nog zeggenschap in heb ;).

Ik zal eerst even kort en bondig uitleggen waarom ik ben gestopt met vlees eten, want een vernieuwende reden is dit niet. Ten eerste ben ik al nooit een vleeseter geweest en griezelde ik vroeger al snel van draadjes, stukjes vet en andere onverklaarbare stukjes. En naarmate ik ouder, wijzer en bewuster werd van dier en milieu, bleven er voor mij nog maar weinig redenen over om het wel te blijven eten. Ik genoot er zelf niet van, voor je gezondheid is het niet nodig, voor het dier zelf is het niet prettig en na heel veel erover te hebben gelezen en gezien is me over de jaren steeds duidelijker geworden hoe slecht het houden van massa’s vee voor het milieu is.

Dus voor mij was de overgang makkelijk en vooral bevrijdend. We leefden eerst in een cultuur waarin het normaal was dat elke avond vlees werd voorgeschoteld en gedacht werd dat je vlees moet eten omdat je anders een tekort aan voedingsstoffen oploopt, maar inmiddels weten we wel beter en zijn er genoeg bewijzen dat je juist gezonder en ouder wordt met een vegetarisch dieet. Ik heb nog getwijfeld of ik ook vis zou weglaten, maar om de een of andere reden kan ik hier nog wel van genieten en griezel ik hier minder van. En aangezien vis nog wel gezondheidsvoordelen heeft en ik het niet meer dan 1 keer per week eet heb ik dit voor mezelf door de vingers gezien. En dit houdt in dat ik een stuk biologische zalm haal, want heel culinair ben ik verder niet met vis. Tja en sushi… daar kon ik nog geen afscheid van nemen.

Tijdens mijn zwangerschap nam ik een zwangerschapssupplement van Solgar, en verder at ik gewoon gezond en gevarieerd zoals ik altijd probeer. Als vegetariër is het verstandig peulvruchten (bonen, linzen, erwten, kikkererwten etc), volle granen, fruit, noten, zaden, ei, (donkergroene blad)groenten dagelijks tot je te nemen, dus lette ik hier extra op dat dit gebeurde tijdens de zwangerschap. En er zijn genoeg vleesvervangers met toegevoegde vitamines die goed passen in een gerecht die je graag maakt met echt vlees. En gedurende beide zwangerschappen ben ik nooit iets tekort gekomen en heb ik me altijd fit gevoeld. Ik drink geen melk, maar ik ben geen veganist en laat melkproducten niet staan (wel zoveel mogelijk biologisch), en omdat dat net als eieren allemaal dierlijke producten zijn is de kans dat je iets tekort loopt aan voedingsstoffen erg klein.

En zo eten nu ook mijn dochters van 1,5 en 4 jaar hetzelfde als ik. Of ik het goed doe? Ik heb eigenlijk soms geen idee, maar ik geloof er ook in dat wat zij “vertellen” genoeg is. Het zijn twee gezonde blije meisjes, slapen heerlijk en als ze wakker zijn zitten ze vol energie. En ze zijn weinig ziek (zeg ik terwijl ik hard afklop..). Ik probeer ze zoveel mogelijk gevarieerd te laten eten, maar iedereen met jonge kinderen thuis weet dat dat echt niet altijd haalbaar is. Soms belanden de noten uitgespuugd op de grond of vliegen er stukjes zalm tegen de muur. Ineens is hummus (kikkererwten) bah en mag ik eieren alleen nog verstoppen in gerechten want oh wee als er eentje onvermomd op tafel ligt. Maar ook geloof ik dat kinderen heel goed zelf kunnen aanvoelen wat hun lijfje nodig heeft, zolang je ze maar dat gevarieerde en gezonde voedsel blijft aanbieden en ze genoeg te kiezen hebben. Want ineens is dat bakje nootjes zo op en wordt er gevochten om het laatste stukje ei… iets wat dan een week geleden nog ondenkbaar leek.

Bij het initiatief van een Week zonder Vlees zeggen ze dit: Wanneer je als volwassene één week geen vlees eet, bespaar je: 7 maanden douchewater, 114 kilometer auto rijden, 1 blije kip en 7 maanden werk voor een boom. Ik heb al die jaren dus al heel wat bespaard en hoop mijn kinderen ook bewust te laten opgroeien. Op het eten van vlees zal ik ze geen verbod leggen, maar ik vind het wel belangrijk dat ze weten dat er heel wat vooraf is gegaan voordat dat kippenboutje verpakt in een stukje plastic in de koeling van de supermarkt terecht is gekomen. Ik weet dat het helemaal stoppen met eten van vlees niet haalbaar en realistisch is om te denken dat dat ooit gaat gebeuren over de hele wereld, maar ik denk als we iedereen wat bewuster laten worden, en vooral de jongere generaties, dan zijn we goed op weg naar een wereld waarbij het eten van vlees geen dagelijkse kost hoeft te zijn, en we dier en milieu minder hoeven te belasten.